با تأسف فراوان الحاج دُرمحمد نوری، صدای آشنا، نطاق توانا، دکلماتور موفق و گوینده سابقه دار رادیوی ملی هفته گذشته در اثر بیماری که عاید حالش بود جهان فانی را وداع گفته و به دیار ابدیت پیوست. انا لله و انا الیه راجعون

هرچند خاک، میزبان قامت بلند او شد ولی هنوز صدايش در گوش و خاطر علاقمندانِ آوازش جاریست.

چه غم انگیز است، خاموشی صدایی كه سال‌ ها با مردم يك سرزمين نفس كشيده، با واژه ‌ها زندگى كرده و با دل ‌هاى بى‌ شمار گره خورده بود.

بلی، درگذشت یک چنین شخصیت، داغی‌ است بر دل رسانه های کشور، اندوهی‌ است در جان کلمات، و غمی‌ است در گوش نسل ‌ها.

شادروان دُرمحمد نوری از گویندگان پیشکسوت و خوش صدای رادیو و تلویزیون ملی افغانستان بود، به ویژه برنامه ‌های ادبی، داستانی و شعرخوانی او که گوش ها را نوازش می کرد و به دل ها می نشست.

روانشاد دُرمحمد نوری از یک استعداد عالی و فطری در گویندگی که خدواند متعال برایش اعطا نموده بود بهره داشت. گویندگی و نطاقی را از نخستین سال های دهه پنجاه در رادیوی ملی کشور آغاز نموده و طی بیش از نیم قرن کار در رادیوی افغانستان باخوانش برنامه های مختلفی چون داستان های دنباله دار، پیام صبحگاهان، مجله رادیویی، زمزمه های شب هنگام، از هرچمن سمنی، ترانه ها و سخن ها و سرویس های خبری، با متانت و صداقت ایفای خدمت نموده و با صدای دلنشین زنگ از دلهای خسته زدود و شنونده را با طنین آواز زیبایش درعقب رادیو مسحور ساخت.

روانشاد دُرمحمد نوری، فقط گوینده‌ خوش‌ صدا نبود، بلکه شخصیتی بود خوش اخلاق، شکسته نفس، متین، با صفا و متواضع كه ياد و خاطره ‌اش براى هميشه در ذهن و دل همكاران، شنوندگان و دوستدارانش زنده خواهد ماند.

تواضع و فروتنی روانشاد درمحمد نوری به همه دوستان، همکاران و نزدیکانش آشکار و هویداست.

روانشاد نوری راوی منحصر به فرد داستان های دنباله دار رادیو، گوینده خوب برنامه های ادبی، دکلماتور بی بدیل، شخصیت با دانش و سواد بلند ادبی و رسانه ای، که جایش در نیم سده اخیر پر نشد.

به قول ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل که گفته است:

مرگ صاحبدل جهانی را دلیل کلفت است

شمع چون خاموش گردد، داغ محفل می شود

بدون شک گوینده ای که با صدای گیرا و وطنین آواز آشنایش گوش هر شنونده را به نوازش می گرفت هیچگاه فراموش نمی شود. نام او در سطر سطر تاریخ رسانه‌ های کشور همچنان جاودانه خواهد ماند.

روحش شاد و یادش گرامی باد!