مرگِ صاحب‌ دل جهانی را دلیلِ ‌کلفت است

شمع چون خاموش‌ گردد، داغِ محفل می ‌شود

با تأسف و تألم فراوان خبر یافتیم که شاعر، نویسنده، بیدل شناس، پژوهشگر و داستان نویس فرهیخته کشور، روانشاد استاد اسدالله حبیب در دیار هجرت، در شهر هامبورگ کشور آلمان داعی اجل را لبیک گفته و چشم از جهان فانی فروبست. انالله وانا الیه راجعون

دکتور اسدالله حبیب در سال 1320 خورشیدی در یکی از خانواده های روشنفکر شهر کابل دیده به جهان هستی گشود. هنوز کودک بیش نبود که همراه با خانواده اش به شهر میمنه رفت و آموزش های ابتدایی و دروه متوسطه را در همان شهر فراگرفت. سپس دوباره به شهر کابل برگشته و در دارالمعلمین کابل به کسب علم و دانش پرداخت. با فراغت از دارالمعمین کابل و سپری کردن امتحان کانکور شامل پوهنځی زبان و ادبیات پوهنتون کابل گردید. در سال 1343 از پوهنځی زبان و ادبیات پوهنتون فارغ گردیده وهمزمان در همان پوهنځی به تدریس پرداخت.

نخستین سروده های دکتور اسدالله حبیب با تخلص زئیر در هفته نامه ستوری شهر میمنه به چاپ رسید. در آن هنگام روانشاد حبیب، شانزده سال داشت و در صنف نهم مصروف آموزش درس های مکتب بود. از آن پس به صورت پراکنده در مجله های ژوندون و پشتون ژغ گاه گاهی اشعارش اقبال چاپ یافته است.

استاد اسدالله حبیب در سال 1345 به منظور آشنایی با روزنامه های دانش آموزان در ایالات متحده امریکا برای مدت یک سال عازم آن کشور گردید و پس از پایان

این دوره آموزشی دوباره در پوهنتون کابل تدریس را از سر گرفت .

سال بعد با استفاده از یک بورسیه دولتی، جهت شمول در انستیتوت زبان های شرقی پوهنتون دولتی مسکو، عازم اتحاد جماهیر شوروی آن زمان گردید و به نگارش پایان نامه دکتورایش زیر عنوان « بیدل وچهار عنصر» دست زد وبه دریافت سند دوکتورا ادبیات دری نایل آمد .

روانشاد دکتور اسدالله حبیب بعد از ایفای خدمت استادی در پوهنتون کابل به سال 1359 در سمت رئیس انجمن نویسندگان افغانستان تقرر حاصل کرد.

در سال 1361 به صفت رئیس پوهنتون کابل گماشته شد و تا سال 1367 هجری شمسی در این مرکز علم و دانش ایفای خدمت نمود.

دکتور اسدالله حبیب در کنفرانس ها و مجامع متعددِ نویسندگان، در شهر ها و کشور های مختلف اشتراک نموده است که از جمله میتوان از سهم فعال، ارزنده و پر درخشش وی در کنفرانس های جهانی ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل در سال های 1385 و 1387 خورشیدی نام برد.

در شمار آثار پژوهشی، ادبی وتاريخی روانشاد استاد اسدالله حبیب میتوان کتابهای: بيدل شاعر زمانه ها، ادبيات دری در نيمه نخستين سده بيستم، ديدار با سپيده، مجموعه مقاله های پژوهشی درباره ادبيات و هنر، ويژگی های داستانی شاهنامه، بيدل و چهار عنصر، دستور زبان دری، واژه نامه شعر بيدل، رمانهای سپيداندام، سه مزدور، آخرين آرزو و نظرگل؛ نمایشنامه شب وشلاق، و چند مجموعه شعری بنام های، خط سرخ، وداع با تاريکی، آتش درنارنجزار و در سواحل گنگا را نام برد.

هرچند از اندیشه پربار روانشاد استاد اسدالله حبیب اشعار و سروده های زیبایی در قالب های شعری غزل، شعر سپید و نیمایی تراوش یافته، ولی با آنهم طوری که دیده می شود بیشتر اشعارش در قالب غزل است و چنان می نماید که شاعر این قالب شعری را برای بیان احساس و اندیشه خویش مناسب تر یافته است.

روانشاد دکتور اسدالله حبیب در اوایل دهه هفتاد به دلیل نابسامانی اوضاع سیاسی در کشور ناگزیر به هجرت از وطن گردیده و ادامه حیاتش را در کشور آلمان به سر برد تا آنکه سرانجام در اخیر یک عمر خدمات شایسته ادبی و فرهنگی روز جمعه چهارم قوس سال روان به عمر هشتاد و یک سالگی بدرود حیات گفته و به جاودانگان پیوست. روحش شاد و یادش گرامی باد!