بنای عظیم مصلی هرات که در دوره تیموریان ساخته شده، نمایانگر هنر و فرهنگ برازنده دوره تیموریان و یکی از مهم‌ ترین آثار تاریخی افغانستان می باشد.

شهر هرات در زمان تیموریان از رشد و ترقی خاصی برخوردار بود و در عرصه های مختلفی پیشرفت و توسعه قابل توجهی کسب نموده است. با توجه به بناهای باستانی که از این دوره به یادگار مانده است، دوره تیموریان را عصر طلایی این شهر خوانده اند.

نخستین بنای تاریخی که نگاه هر تازه وارد به شهر هرات را جلب می ‌کند، مناره‌ های مصلی این شهر است که در اواسط قرن هشتم تا دهم هجری، زمان حکمرانی پادشاهان تیموری اعمار گردیده و در گوشه شمالی این شهر برجا مانده است.

این بنا یکی از مهم‌ ترین ‌آثار تاریخی شهر هرات است که هنرنمایی آن چشمان هر بیننده ‌ای را به خود خیره می ‌کند.

مصلی هرات در زمان ساخت، از مجموع ده مناره و هشت ساختمان علمی- آموزشی تشکیل شده بود که اکنون تنها پنج مناره و یک ساختمان از آن باقی مانده است.

کار بنای ساختمان ‌های مصلی هرات پنجصد سال قبل، به دستور شاهان سلسله تیموری آغاز و به پایه اکمال رسیده است.

قسمت‌های مهم این مصلی در زمان تجاوز انگلیس ها، و به منظور ایجاد فضای بیشتری برای نیروهای توپخانه ای آن کشور تخریب گردیده است.

بقایای این مکان تاریخی در پی تجاوز قوای اشغالگر شوروی سابق و در زمان جنگ ‌های داخلی افغانستان آسیب دیده و اکنون از آن ساختمان‌های باشکوه و مناره ‌های زیبا تنها پنج مناره در کنار مقبره گوهرشاد با گنبد کاشی ‌کاری شده آبی ‌رنگ دندانه‌ دار، باقی مانده است.

در بخش دیگر این مصلی تاریخی گنبدی قرار دارد که به نام گنبد سبز یاد می ‌شود و از بنا های است که تاکنون ثابت باقی مانده است. همچنین چهار مناره از مدرسه سلطان حسین بایقرا در ضلع غربی مصلی باقی مانده است.

اکنون ازمصلی تاریخی هرات تنها به عنوان یک مکان تفریحی وباستانی برای بازدیدکنندگان داخلی و خارجی استفاده می‌ شود.

سازمان یونسکو در سال۱۳۸۲ هجری شمسی از دولت وقت افغانستان خواسته بود تا برای بقای این آثار تاریخی و ثبت مصلی هرات در لیست میراث فرهنگی جهان، شرایط محافظت این سازمان را بپذیرد ولی متأسفانه به دلیل فساد در دستگاه حاکم و بی توجهی به این امر تاکنون این مکان تاریخی درج لیست میراث فرهنگی یونسکو نشده است.