زرکوب رفت و اهل ادب داغدار شد

صد انجمن به ماتم او سوگــــوار شد

با تأسف و تألم فراوان خبر یافتیم که شاعر، نویسنده و پژوهشگر فرهیخته کشور، روانشاد فضل الله زرکوب در شصت وهشتمین سال از حیات پربار خود بدور از زادگاه و کاشانه اصلی اش در کشور دنمارک چشم از جهان فانی فروبسته و به جاودانگان پیوست. انا لله وانا الیه راجعون

فضل الله زرکوب به سال 1333 هجری شمسی در یکی از خانواده های فرهنگی هرات دیده به جهان هستی گشود.

تعلیمات ابتدائیه و ثانوی دوره مکتب را در لیسه های مولانا عبدالرحمن جامی و سلطان غیاث الدین غوری به پایان رسانید.

زرکوب هنگام جوانی در دکان قالین فروشی پدرش که نشستگاه دانشمندان، شعرا و نویسندگانی چون: مرحوم ترابی هروی، عبدالله شفیقی و برات علی فدایی بود با شعر و ادب آشنا شد و در چنین فضایی با سرایش و نشر نخستین شعرش در روزنامه اتفاق اسلام وارد خانواده ادب و فرهنگ کشور گردیده و افتخار همکاری قلمی این روزنامه را کسب نمود.

علاقمندی و تجربه زرکوب به شعر و ادب، با پیوستن به حلقه های ادبی فزونی گرفت و زمینه را برای ورودش به پوهنځی زبان و ادبیات پوهنتون کابل محیا ساخت و سرانجام با دریافت گواهینامه لیسانس زبان و ادبیات دری فراغت حاصل کرد. سپس در اثر ناملایمات روزگار به کشور ایران مهاجر گردیده و به ادامه تحصیلاتش پرداخت تا آنکه در سال 1371 کارنامۀ فوق لیسانس یا «ماستری» خویش را در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی از پوهنتون شهر مشهد به دست آورد.

زرکوب در سال 1372 برای باز گشایی«انجمن ادبی هرات» که برخاکسترغربت نشسته بود با همکاری گروهی از فرهنگیان دلسوز هرات به پا خاست و مدت کوتاهی معاونیت آن انجمن را به عهده گرفت. نا گفته نباید گذاشت که این دوره هرچند زمانش کوتاه بود ولی میتواند به عنوان درخشنده ترین دوره های این انجمن محسوب گردد.

روانشاد زرکوب از مؤسسان و فعالان انجمن اسلامی شعرای مهاجر افغانستان در جمهوری اسلامی ایران بود و در آنجا برای شاعران جوان، درس‌های سبک‌ شناسی و عناصر شعر را هم تدریس می‌ کرد.

زرکوب در اوایل دهه هفتاد و پس از درگذشت پدرش، به هرات برگشت و چند سال را در زادگاهش به سربرد و فعالیت‌ های ادبی و قلمی را پی گرفت. ولی هنوز حدود پنج سال از بودنش در هرات نگذشته بود که بار دیگر زادگاهش را ترک نموده و به کشور دنمارک مهاجر گردید.

زرکوب هم در قالب ‌های کلاسیک شعر می ‌سرود و هم در قالب‌ های نو. نخستین مجموعه شعری او با عنوان «سنگ فلاخن» در سال ۱۳۸۹ هجری شمسی آراسته به زیور طبع گردیده و در دسترس شعر دوستان قرار گرفت.

استاد فضل الله زرکوب نخست «یمینی» تخلص می نمود ولی بعد زرکوب را به عنوان تخلص در اشعار و سروده هایش برگزیده و با آن کسب شهرت کرد.

اندوه و غصه از دست دادن چنین شخصیت های بی بدیل؛ زمانی دوچندان می شود که در شرایط کنونی کشور، جایگزین کردن و پرورش یافتن نخبگان علمی و ادبی؛ کاری دشوار و غیر ممکن است.

با اندوه فروان درگذشت زنده یاد فضل الله زرکوب شاعر نامدار، ادیب توانا و اندیشمند پرتوان کشور را به جامعه ادبی و فرهنگی کشور تسلیت گفته از خداوند متعال برایش رحمت و غفران الهی را مسئلت داریم. روحش شاد و یادش گرامی باد!